Algemeen
Spitsmuizen zijn geen knaagdieren. Ze onderscheiden zich door de vorm van de kop (spitse snuit) en het gebit. In gebouwen wordt vrijwel altijd de huisspitsmuis aangetroffen. Ze verspreiden een onaangename geur.
Uiterlijk
De rug is meestal bruin, soms donker, de buik lichter. Schedel smal spits toelopend. Behaarde staart. Deze beslaat de helft tot 2/3 van de lichaamslengte.
Ontwikkeling
Wijfjes hebben gemiddeld 2 tot 4 worpen per jaar (maart tot oktober). Nestgrootte gemiddeld 4 - 6 jongen. Maximale levensduur 1 tot 1,5 jaar.
Leefwijze
Vlugge en beweeglijke diertjes, die goed kunnen zwemmen. Het zijn nachtdieren, maar soms ook overdag actief. De spitsmuis brengt een zacht piepend, fluitend of tjilpend geluid voort. Ze eten insecten en hun larven (emelten, (meel)wormen etc.) en soms zaadkorrels. Schuilplaatsen bevinden zich in onderaardse, zelf gegraven holen of mollen/muizengang. Voorkeur voor ruig bedekt terrein. Uitwerpselen zijn 4 - 10 mm lang, 3-4 mm dik, vaak in klonten aaneengekit, tegen plinten en dergelijke.
Schade
Hinder door de stank. Vervuiling door urine en uitwerpselen.
Wering
Alle openingen in buitenmuren muisdicht maken (breder dan 0,5 cm). Een goed middel hiervoor zijn bijenbekjes
Bestrijding
Spitsmuizen eten dagelijks ongeveer de helft van hun gewicht aan voedsel en kunnen niet lang honger verdragen. Als ze niet voortdurend voedsel krijgen, dan zijn ze binnen enkele dagen dood. Door het treffen van de weringmaatregelen zal de hinder binnen vrij korte tijd zijn opgelost.