Uiterlijk
Een pissebed is vrij plat, ovaalvormig, grijsachtig en heeft 2 korte ‘binnenste’ antennen en 2 grotere ‘buitenste’ antennen (voelsprieten). Rug en onderbuik zijn bekleed met schubben. De pissebed heeft 2 tamelijk grote, bij sommige soorten samengestelde, ogen. De kleur van een pissebed vertoont - afhankelijk van de soort - grote variaties van geelachtig, paarsbruin en grijs tot donkergrijs. Ook vertoont de pissebed afhankelijk van de soort verschillende donkere vlekken. Duidelijke segmenten, borststuk 7 segmenten met elk 2 poten. Lengte volwassen exemplaren 1,2 tot 1,8 cm.
Ontwikkeling
Wijfjes dragen de eitjes onder aan het lichaam mee in een broedruimte. De larven vervellen vele keren, tot wel 10 keer. Volwassen pissebedden kunnen wel 2 jaar oud worden.
Leefwijze
Algemeen voorkomend in tuinen, in gebouwen alleen op vochtige plaatsen. Voeden zich met dood, meestal rottend plantenmateriaal. Soms voeden pissebedden zich ook wel met dierlijke resten en uitwerpselen.
Schade
Alleen indien ze in grote aantallen voorkomen, bijvoorbeeld op tuinderijen en in groentetuinen, kunnen pissebedden door hun vreterij schade aan kiemplanten veroorzaken. Voor zover bekend geen gezondheidsgevaar voor mens of dier.
Wering/Preventie
Saneren van vochtige plaatsen met veel rottend plantaardig materiaal. Zorg voor een goede hygiene in en rond gebouwen (geen opgeslagen materialen). Kruipruimten goed droog houden (ventileren!). Composthopen zo ver mogelijk van de woning, achter in de tuin. Kieren en naden in de buitenmuur afdichten met kit. Ventilatieopeningen afdichten met zeer fijn roostergaas.
Bestrijding
Wegvangen met omgekeerde bloempot met vochtig hooi of een vochtige doek. Een chemische bestrijding is ongewenst.